O Kawie...




Nowy Rok to nowe możliwości, nowe szanse i pomysły. Wchodzimy w Nowy Rok z nadzieją, że będzie lepszy niż miniony, że tym razem uda się to, co nie udało się do tej pory. Robimy dalekosiężne plany, stawiamy cele i obiecujemy przejść od myślenia do działania. Tak jest w życiu każdego, w jego sferach prywatnych i zawodowych. Dopiero po nieudanych próbach realizacji noworocznych postanowień przychodzi nam do głowy (chowając ją przed rozczarowanym światem), że może lepiej było nic nie mówić i nie obiecywać? W myśl maksymy „Nie mów – DZIAŁAJ”? Tłumaczymy wtedy sobie, a przede wszystkim innym , że to okoliczności były nie do końca sprzyjające, że ktoś nam rzucał kłody pod nogi.
Myślę, że nawet jeśli mamy swoje plany, cele do osiągnięcia, postanowienia, powinny być to nasze cele, nasze plany. Nawet jeśli psychologowie radzą zwierzyć się z postanowień rodzinie, przyjaciołom (bo głupio będzie się z nich wycofać i potem większy wstyd), zostawmy je raczej dla siebie. Może zapiszmy je w kalendarzu w dniu 1-go stycznia, umówmy się z sobą, że zrobimy wszystko, aby jak najwięcej z tych zamierzeń zrealizować i działajmy.
Mądrego, zgodnego z sercem działania życzę Państwu na ten nadchodzący NOWY ROK. Nawet jeśli mają to być tylko małe kroczki przez wielką rzekę problemów. A z czasem może się okazać, że kłody rzucane są po to, aby suchą stopą przez tę rzekę przejść. Musimy tylko docenić świat i jego mądrość i mu zaufać.
Z Nowym Rokiem chcę i Państwu i moim gościom zadać zdecydowanie więcej pytań. Będą to niebanalne rozmowy przy Kawie z Nutką Refleksji. Refleksji nad światem, życiem. Poszukamy wspólnie odpowiedzi na nurtujące pytania. Jest to mój plan na przyszły rok. Coś, co zawsze chciałam zrobić. A więc DZIAŁAM! Hura niech żyje Internet!
Zapowiedzią tych rozważań niech będą słowa piosenki. Wszak przede wszystkim jestem muzykiem ;)

„… Nie wiem, co prawdą jest, co złudzeniem, co dobrem jest jeszcze, a co już złem, w co jeszcze mogę wierzyć, w co już nie. Nie wiem, czy wszystko mieć, czy nic nie mieć, czy ważne jest to co wiem, czy co mam, czy jedno drugim się zastąpić da…” – Pytania do księżyca.

Na wstępie, proponuję przeczytać kilka słów od młodych ludzi. Przecież i oni mają swoje pytania do księżyca, swoje wątpliwości, marzenia, problemy. Drzemie w nich potrzeba podzielenia się ze światem tym wszystkim, co targa emocjami młodego człowieka. Okazją do tego typu prezentacji, stały się poniekąd Powiatowe Dni Retoryki, które organizujemy od 4 lat. Jest to konkurs, w którym między innymi młodzież może podzielić się z widzami swoimi problemami za pomocą środka jakim jest przemówienie. Moją „KAWĘ…” chcę zacząć właśnie od zaprezentowania Państwu kilku przemówień. Myślę, że to niebanalna lektura, z której każdy dorastający człowiek i jego rodzice, mogą wyciągnąć daleko idące wnioski. Choć nie tylko.

Będą również wywiady z ciekawymi ludźmi, którzy często mieszkają i żyją obok nas, a my nie zdajemy sobie sprawy jacy są. Myślę, że wspólnie nauczymy się czegoś ważnego o życiu...


ZAPRASZAM gorąco do lektury w nowo powstałej zakładce Teresińskiego Ośrodka Kultury – KAWA Z NUTKĄ REFLEKSJI.

Joanna A. Cieśniewska